<

New York 1988
o

Cult groep
o

De Rocky Horror Show
o

Natuurlijk verwacht ik niet dat ik mijn figuren in het dagelijks leven zal zien.

Toch gebeurde het een keer dat ik een situatie terecht kwam. waarin ze zich hadden kunnen openbaren. Ik zat in de film: The Rocky Horror Show. Waar het over ging weet ik niet meer. Wel herinner ik me een deel van de melodie en de woorden: Time is fleeting, madness takes its toll .

Op het hoogtepunt van de film zag ik wat kijkers, jongens met hoedjes op, die in de zaal verspreid zaten en die gebaren maakten naar de film toe. Ze hadden kennelijk afspraken gemaakt om bij bepaalde scenes bepaalde gebaren te maken. Op een gegeven moment leek wel of ze zich in twee groepen verdeeld hadden die naar elkaar toegebaarden, waarbij hun hoeden op en af gingen. Het ging nogal snel, in een flits. Ze stelden zich tussen mij (het publiek) en de film op met een eigen verhaal.. Ik zou mijn aandacht hebben kunnen verdelen tussen de actie op het scherm en de groep fans die iets uitspookten in het halfdonker. Maar de handeling van die silhouette- achtige figuren was dwingender.
o

Het was een moment waarin toeschouwers en schouwspel bijelkaar kwamen in een ander soort figuratie.
o