<
o

Kantoorheiligen     New York 2000
o
o

Zo af en toe volgde ik een computercursus op de School of Visual Arts. De cursussen waren goedkoop en je leerde er wat van.

Zo ontmoette ik Ruth Guzmann. Ze kwam uit San Salvador. Ze was ontwerpster bij een tijdschrift. Het heette 'Parents'. We besloten dat we elke week een uurtje bijelkaar zouden komen op haar kantoor in de 42ste straat. Om computerprobleempjes te bespreken en oplossingen te vinden. Ergens op de 38ste verdieping te midden van allemaal cubicles, kon ik Ruth vinden in haar eigen cubicle..

Ik zag voor het eerst dat ontwerpers stock afbeeldingen gebruikten. Ze waren toen opgeslagen in hele dikke boeken in bijbelformaat. Van elk voorwerp, elk onderwerp waren er duizenden afbeeldingen, die ze konden gebruiken bij de opmaak van hun bladzijden. Pictogrammen eigenlijk....alleen minder schematisch. Ruth wist die kant en klare plaatjes op heel vernuftige wijze in de bladzijden die ze moest opmaken, te integreren.

Ik dacht toen meteen aan de middeleeuwen waar kunstenaars ook zo'n kante klare voorraad van afbeeldingen hadden. Bijvoorbeeld heiligen met hun vaste attributen. Ze hoefden niets te zelf verzinnen, hun taak was hun modellen zo precies mogelijk gestalte te geven en 'voorbeeldig' te presenteren. Ze leefden zich uit in details en kleurgebruik.
o

Er was een gedeeltelijke analogie met eigen werk. Ik had wel weliswaar eerst zelf iets bedacht, een eindig aantal vormen, die een relatie met elkaar en met de buitenwereld aangingen. Maar vanaf dat moment kwam het er op aan om manieren te vinden de vormen op juiste wijze uit te voeren en te presenteren. o
o