<


Een valbeweging herhalen    Rome   New York   1993
o
o

In de vertrekhal van het vliegveld bij Rome maakte ik een val die behoorde tot de categorie 'flauw vallen'. Neerzakken, achterover op de grond terecht komen. Ik kon niet anders.

- Ik was aanwezig geweest bij een een akelige scene. De indrukken die op me af waren gekomen waren te heftig. Na observatie in een ziekenhuis kon ik de volgende dag terugvliegen naar New York. -

Thuis ging ik weer aan de slag met mijn computeranimaties. Ik liet toen in 1993 mijn figuren in zes verschillende snelheden horizontaal over het scherm rennen. Ze liepen in zekere zin 'uit de hand'. Het leek of de figuren voor de tijd zelf op de vlucht waren.

Die horizontale bewegingen alleen voldeden niet. Er was die onverbiddelijkheid, die 'tijd' heet. Die tijd is een kracht. Hoe kon ik haar, behalve door de horizontale beweging vooruit en de vormverandering van de figuren nog meer tot uitdrukking brengen? Dat kon alleen door een onbedwingbaar proces op gang te zetten, iets dat wel moest.... Iets dat me net was overkomen.

Ik simuleerde mijn 'flauwval' in de computer. Het draaien van de figuren in hun val om hun horizontale as naar de grond toe, veroorzaakte tot mijn verrassing verticale verschuivingen van het zwaartepunt.

Die verschuivingen waren uit te rekenen. Ger Kouwenaar was zeer behulpzaam bij het berekenen ervan. De figuren kwamen op verschillende meetbare hoogtes te staan ten opzichte van hun oorspronkelijke staande positie.
o

De valpartij die wel moest, de zwaartekracht dwong me er toe. Het simuleren van die val, daar dwong ik mezelf toe.
En natuurlijk had ik ook mijn helper een zetje gegeven.Toen de getallen uitgerekend waren, hoorde ik hem roepen: 'de sinus, de sinus!'.
o

o
o
o