picture

Op web vanaf 2025 Den Haag, in delen.

                                                                                                     EXPOSITIE Schwerin 2009

We fotografeerden elkaar voor een reusachtig kasteel. De foto verscheen niet op het scherm, hopelijk een te hoge resolutie. We waren in vrolijke, wat overmoedige bui.

Tussen 2004 en 2009 zag ik Piet en Willem. Willem woonde om de hoek. Bij Piet van Zon werd ik thuis uitgenodigd. En er was zijn vrouw Jasna. Je kon pas in zijn woning komen door een reusachtig steile trap te beklimmen maar dan was je er ook.

Bij Willem kwam ik vaker, hij wilde graag wat hulp met zijn computer. Maar hij had een IBM en ik had een Apple. Ik probeerde uit te leggen wat ik ervan begreep. Hij donderde met zijn stem, ik vluchtte zijn huis uit. Een paar dagen later kreeg je een vervolg uitnodiging maar dan was er eerst thee met chocolaatjes. Dat klaarde de stemming op. Ik wist toen nog niet dat hij ziek was.

We gingen met de auto van Willem. Het kaart lezen werd overgedragen aan Eva die ons vanuit een satelliet, dus van verre, toesprak. De kunstwerken werden gebracht met een vrachtauto.
               [picture]

                                                      Willem Kloppers
               [picture]

                                                      Willem Kloppers
               [picture]

                                                      Heleen Waterbolk
               [picture]

                                                      Heleen Waterbolk

Het was mijn plan een enkel werk op te sturen van 100 cm x 200 cm : een soort golf tegelijk een komeet met kop en staart. Voor dat het zover was, zag ik hoe het achterste deel van het werk (of de linkerkant) leek op wat je ziet bij bladmuziek: notenbalken met daarop muziek noten. 'Muzieknoten' die op en om horizontale balken vertikale sprongetjes maakten.

Bladmuziek komt ná levende muziek en maakt haar tijds bestendig. Ze is een rest. Een neerslag, Zoals de jaggies dat zijn. Ik wilde die analogie in zijn materialiteit zien. Niet op scherm. En maakte nieuwe tekeningen met alleen die 'staart'. Maten 100 x 160 cm. Een tentoonstelling is een kans om nieuwe mogelijkheden uit te proberen.
               [picture]

                                                      Heleen Waterbolk

Voordat we voorgoed vertrokken maakten we nog een trip naar De Fokker Fabriek. Natuurlijk meteen De Fucker Fabriek genoemd. Verlaten gebouwen die zich bevonden aan het meer van Schwerin. Fokker in dienst van Duitsland. In 1913 versloeg hij dankzij een speciale uitvinding de geallieerden. Het betrof de synchronisatie van twee 'hulpstukken': de mitrailleur en de propeller. Een speciaal koppelmechanisme maakte dat mitrailleurs dwars door de roterende propellers van vliegtuigen konden schieten. Industrie, techniek en vinding op zijn grofst. Maar toch was het ooit begonnen met iemand die alleen maar dacht: hé, deze heel verschillende zaken kunnen samengaan. Met iemand die niet mee deed aan een oorlogsindustrie.

                                                                                                          HÜNFELD

                                                                                                          OSNABRÜCK