Enschede 5

	Enschede 5 Verhuizing 1951 Enschede - Haarlem Opgeschreven 2020 en verder.

	Van Houten repen Het Merk
	Op mijn achtste jaar verhuisden we naar Haarlem. Als kind neem je de verandering van plaats wel waar maar je probeert gewoon door te leven. Je voelt een verandering van atmosfeer.
	Vagelijk verheugd op het nieuwe was ik tegelijk angstig. Direct toen ik het nieuwe huis binnen kwam, beklopte ik met platte hand de muren van de lege gang om me te verzekeren dat ze stevig waren en ons konden beschermen.
	Ik merkte dat mijn ouders apart van mij bestonden. Je had dus een vader en een moeder. Aan het eind van de straat waar een vijver was, zag ik ze 's winters als paar, met Friese doorlopers aan, met lange forse slagen op het veel te kleine vijvertje schaatsen.
	Het nieuwe was het oude verlaten. Alles wat ik mythisch zou willen noemen was daar in Enschede. Vager, wilder. Er was de aanleg van de asfalt weg. Er waren de walsmachines. De bedrijfjes in de achtertuinen. Er was het 'auto's tellen' en er was het lupinepaadje.
	De fascinatie met de fabriek bleef maar vertaalde zich in een nieuw spel dat deze keer gedeeld werd met de rest van de familie.
	Haarlem. De scene was vreedzaam en oerhollands. In Haarlem verzameld je zegels en de wikkels van allerlei heerlijke producten. Je plakte ze op of verzamelde ze net zo lang tot je het vereiste aantal had en stuurde ze naar de fabriek, waar het desbetreffende product gemaakt werd. Je ging met de fabriek corresponderen wanneer ze wedstrijden uitschreven. Je maakte leuzen. Je was niet de enige.
	Zo schreef de Van Houten fabriek in Weesp een wedstrijd uit welk kind de beste reclame leuze kon verzinnen. Ik had er al gauw eentje en stuurde hem op. VAN HOUTEN REPEN IS VAN REPEN HOUDEN!. Bij het kijken naar die leuze die je zelf had opgeschreven ging het om het roep effect. Hé kijk eens, proef eens, ruik eens!! Ik kreeg geen prijs. Zo goed was mijn leuze ook weer niet. Het was meer een yell.
	Maar in deze yell zat wel een ruil..Twee gelijke woorden in het midden. Het zachte midden van de uitruil. Gelijk oversteken. Hé waar is de winstmarge?
	Nee, het was niet alleen gelijk oversteken. In de eerste helft van mijn yell had je in het begin de stemloze T en in de tweede helft aan het eind de stemhebbende D. Bij Houten en houden. Prachtig. Een onderscheidend kenmerk. Hé, bij D was de stem er bij betrokken. Bij T niet! Onderscheid. .
	Onderscheid. Dat is het toch waar het bij al die merken om draait. je kan de leuze uitroepen in klanken en lezen in letters. Maar al dit moois was natuurlijk niet aan de reclame afdeling besteed.
	Op een gegeven moment maakte van Houten prachtige wikkels om zijn repen. De chocolade was omhuld in een papier bedrukt met een gekleurde expressionistische verfstreep. Ook al zat je nog op de lagere school, je kon toch al iets 'modern' vinden. Je hield de reep omhoog om haar nog eens goed te bewonderen.
	//
	De mantel van mijn moeder.
	Haar mantel was in de New Look Style. Geweven met een zwarte en witte draden. Tweed. Ze werd in de taille aangesnoerd met één ronde knoop. Aan de andere helft van de jas zat een grote elastieken lus, partner van de knoop.Zo kwamen de twee helften van de jas bij elkaar. De jas was gevoerd. De rok cirkelwijd. Die aangesnoerde taille gaf je de X vorm. X jassen, X jurken!
	Toch was je zozeer organisch deel van je familie dat je het normaal vond dat een paar jaar later, om mij een plezier te doen, van de 'rok' van de mantel een schoudermanteltje werd gemaakt. Geen woord van protest kwam over mijn lippen.
	Die ronde knoop met lus schoof op van haar taille naar mijn hals en schouderpartij.
	Verder was er schoolfilm. Elke week ging je naar een soort zolder en daar had je het snorrend projectie apparaat, het scherm, het trillende zwart wit beeld, de zich verwijdend lichtstraal enz. in die tijd veel filmjes over wat er in de fabriek gebeurde. Het valt me nu op dat die ongelukken op de lopende band - melkflessen vlogen regelmatig uit de bocht - er bij leken te horen.
	Wat je hoorde aan het eind van de filmje was het flieberige celluloid geluid als de filmrol op was. Het laatste eindje van het celluloid mocht zijn eigen geluid laten horen.
	Het fliebertje of het los-vaste eindje.
	Enschede 1 2 3 4
	PS De leuze 'Van Houten repen is van repen houden' is een stijlfiguur. Het chiasme of het kruislingse. Ze is een variant van het parallellisme. Zie eigen stijlfiguren. AA1101 en AA2101.