Copiëen

Waarnemingsbelevenis 1960 Condrieu Frankrijk

Het weeffabriekje

Op mijn zeventiende spoorde ik naar La Ciotat. Vlakbij was het plaatsje Les Lecques waar ik op een camping werkte. Je kreeg van een leraar een adres en je ging er op de bonnefooi heen. Les Oliviers. Ik bracht kampeerders naar schaduwrijke plekken en hielp met bedienen in het cafeetje dat bij de camping hoorde.

Je maakte natuurlijk vrienden met Franstaligen en één van hen nam me mee naar Condrieu plaatsje aan de Rhone vlak bij het stadje Vienne waar ik aan de hele familie werd voorgesteld . Aan tafel dronk ik voor het eerst wijn. Ik viel als een blok van tafel en moest met vereende krachten naar een bed gebracht. De volgende ochtend zag ik 3 lachende gezichtjes om mijn bed heen.

Haar vader had een weeffabriekje in de buurt en ja, ik wou het graag zien.

Je hoorde bij het binnenkomen de weefgetouwen meteen, druk bezig. Hij had er drie, dacht ik. Er waren de draden die in de lengte gespannen werden op een liggend raamwerk. De schering. Loodrecht daarop werden in die parallelle lengtedraden door middel van een mechanische schietspoel --er onder en er boven door geweven. Inslag. De 'schietspoel' projecteerde zich, maakt impressie.

Het maakte me toen niet uit dat de weefgetouwen programmeerbaar waren met behulp van ponskaarten of dat der weefgetouwen electro-motorisch aangedreven werden, zoals de eigenaar me vertelde. Wat trof was dat fijne houten geluid dat in die ruimte het ritme aangaf..

Soms kan je maar een deel van een belevenis opnemen, dat ander deel is niet voorgoed verdwenen maar komt later.

Aantekeningen 2012/2013

2026 Technisch foutief. Excuses. Maar het ging me om dat geluid. Dat ik toen belangrijker vond dan de technè.


	Waarnemingsbelevenis 1960 Condrieu Frankrijk

	Het weeffabriekje

	Op mijn zeventiende spoorde ik naar La Ciotat. Vlakbij was het plaatsje Les Lecques waar ik op een camping werkte. Je kreeg van een leraar een adres en je ging er op de bonnefooi heen. Les Oliviers. Ik bracht kampeerders naar schaduwrijke plekken en hielp met bedienen in het cafeetje dat bij de camping hoorde.
	Je maakte natuurlijk vrienden met Franstaligen en één van hen nam me mee naar Condrieu plaatsje aan de Rhone vlak bij het stadje Vienne waar ik aan de hele familie werd voorgesteld . Aan tafel dronk ik voor het eerst wijn. Ik viel als een blok van tafel en moest met vereende krachten naar een bed gebracht. De volgende ochtend zag ik 3 lachende gezichtjes om mijn bed heen.
	Haar vader had een weeffabriekje in de buurt en ja, ik wou het graag zien.
	Je hoorde bij het binnenkomen de weefgetouwen meteen, druk bezig. Hij had er drie, dacht ik. Er waren de draden die in de lengte gespannen werden op een liggend raamwerk. De schering. Loodrecht daarop werden in die parallelle lengtedraden door middel van een mechanische schietspoel --er onder en er boven door geweven. Inslag. De 'schietspoel' projecteerde zich, maakt impressie.
	Het maakte me toen niet uit dat de weefgetouwen programmeerbaar waren met behulp van ponskaarten of dat der weefgetouwen electro-motorisch aangedreven werden, zoals de eigenaar me vertelde. Wat trof was dat fijne houten geluid dat in die ruimte het ritme aangaf..
	Soms kan je maar een deel van een belevenis opnemen, dat ander deel is niet voorgoed verdwenen maar komt later.
	Aantekeningen 2012/2013
	2026 Technisch foutief. Excuses. Maar het ging me om dat geluid. Dat ik toen belangrijker vond dan de technè.