Braille 2

`` En dat je misschien vandaar uit, vanuit het Braille systeem, alle ander binaire systemen zou kunnen afleiden. En dat je misschien vandaar uit, vanuit het Braille systeem, alle ander binaire getalsystemen zou kunnen afleiden.

	Braille 2 2022-2023 vervolg braille 1 begonnen in 2011/12
	Hoe meer je reist, hoe vaker je je in allerlei situaties bevindt. Hoe meer indrukken, ontmoetingen, samenloop van omstandigheden, toevalligheden. In goede en in slechte zin.

	Je geeft toeval een grotere kans.
	Het lijkt lang geleden maar als je je weer voorstelt, waar je woonde hoe je je huis binnen kwam, hoe de rangschikking van de kamers, hoe het uitzicht vanuit de slaapkamer, komen er nauwkeurige beelden op. Je komt te weten over je werkelijke leven.
	In dezelfde tijd dat ik mijn blinde leerlingen les gaf, volgde ik cursussen op de Chulalongkorn Universiteit, afdeling beeldende kunst.
	Na enige sessies wisselden Loyd en ik uit. Hij leerde me hoe braille werkt. Dan kan jij ook in het donker lezen'. Ik mocht het zelf een nachtje proberen. Ik deed het maar eventjes. En hij leerde me alleen over de perceptuele kant. Er waren dus die twee verticale kolommetjes met die kleine ruimte ertussen. Je voelde de bollettjes . Opvallend was dat ik als beginnende leerling bij het uitlezen of voelen van de code vaak eerst een bolletje voelde dat zich in het eerste kolommetje bevond en die dan combineerde met eentje uit het tegenovergestelde kolommetje.
	Een tiental jaar later veronderstelde ik dat dat ook werkte voor de 6 elementaire vormen van Euclides. De elementen rangschikten zich niet in 2 kolommen van drie maar in één rij van zes. De twee kleine kolommetjes van drie werden nu horizontaal gerangschikt achter elkaar. Ik ervaarde die zelfde breuk, maar die toonde zich niet... Er leken twee groepen van drie te zijn. Niet tegen over elkaar maar achter elkaar. Ik pakte automatisch een element uit de eerste kolom nú rij en combineerde die met een eerste of tweede element uit de tweede kolom, nu rij... Je ervaarde bij de Euclides vormen die zelfde tweezijdigheid.
	Dat ging automatisch je had hen twee jaar lang zo zien schrijven en lezen. Ik zag steeds de ruime beweging van de handen bij het 'omkeer'gebaar en ik hoorde bij het vastklemmen en losmaken van het papier van de twee platen (tablets) de zich herhalende klik. Bij het uitlezen van de code gleden de vingers over de bolletjes. Ze liepen snel de afstand af bij het voelen vanaf het begin tot en met het einde van de lei.
	Het hoofd hield de gewone rechtop positie van het lichaam.
	Bij zowel Euclides / Sol Lewitt als bij Braille gooide ik een 'zes' op met mijn dobbelsteen.
	De negatieve kant. De achterkant van het papier. De motoriek van de hand met zijn instrument de prikpen. De werkplaats had een oppervlak van een halve vierkante centimeter. De prikpen gaat links naar het midden of naar rechts onderaan. Van links naar rechts boven, naar rechts midden. Van links midden naar rechtsonder onder! Kruislings naar rechts onder. Noem maar op, Productiebewegingen. Putjes maken, putjes slaan, het dikke papier bewerken... Nog vóór dat er met vingers gevoeld gaat worden.
	Alleen in het begin kan je opmerken dat die puntjes putjes zijn. Je weet nog van niets. Je weet nog niet dat de leerlingen codes in hun hoofd hebben.
	De positieve kant of de voorkant. Op het stramien van 'zes' voelde je bij het 'lezen' de combinaties van de aanwezige bolletjes. Niet allemaal werden ze gekozen. Ik zag hen groeperingen maken. Op de harde onderplaat had je over het hele vlak lichte 'depressies' om de prikpen te leiden.
	Wel ingedrukt door de prikpen. Of niet. Wel bol, niet bol. Wel verhoogd, niet verhoogd. Wel aanwezig= 1, niet aanwezig = 0.
	Ik begon te begrijpen dat die zes punten, nee putjes, van het braille systeem 'bits' waren'. Zes bits hebben zes posities op de 'Braillecel'. Elke bit kon wel of niet zijn. Zes tot de tweede macht. Pardon, twee tot de zesde macht.
	En dat het Braille systeem zich ordende in een binair getal systeem en dat die tweezijdigheid daarbij hoorde. Op de linkerkolom van de cel een eerste, tweede en een derde positie. Op de rechterkolom een vierde, een vijfde en een zesde positie.
	Braille of een 6 bits systeem. Dat is een heel lage resolutie. Het geeft een grid (rooster) met grote gaten. Het is juist die resolutie die de 'jaggies' geeft. Daardoor produceert het pixels. Ongeliefd. Men wilde zo gauw mogelijk een hoge resolutie, een strakke lijn.
	En dat je misschien vandaar uit, vanuit Braille, de structuren van andere discrete systemen kan afleiden. Bijvoorbeel dat van de linguist Jakobson waar een zelfde logica van onderscheid te vinden is. Bovendien is er daar ook die tweezijdigheid: tonaliteit of klank/ ruis.
	2025 2026.
	2005 Euclides / Sol Lewitt reeks, een binaire reeks . Een linker deel, een rechter deel. De verborgen breuk. Zes posities.
	Ook in de zes kleuren reeks moet die breuk zitten. Wit, zwart, blauw / Oranje, groen, rood. Zes posities.



	'Braille' niet als voorbeeld maar als bron? Eventjes. Het concept van de klassieke materialisten 'de botsing van de atomen' zou wel eens analoog kunnen zijn aan mijn opzet. 'Botsing - Blauw zwaailicht - Samenklontering'.
	Je kan digitale informatie systemen vanuit Braille begrijpen. Ze hebben gemeenschappelijke kenmerken. En hebben fysieke en natuurkundige apparaten of apparaatachtigen (omzetters) nodig om zich kenbaar te maken.
	Braille Code Een web pagina gemaakt in 2000-2001 NY
	Braille 1
	De clinamen Lucretius
	De motoriek van de hand
	Dit komt ergens anders. De jongere en oudere Jakobson. Aan het eind van mijn studie was ik op de hoogte van de 'jonge' Jakobson. Dat was in 1968. Maar de wetenschap gaat door. Leeft door. In NY zag ik al dat er publicaties bij waren gekomen. The Sound of Language. Maar ik ben geen linguist. Ik zat vanaf eind 1987 op de SVA. Zijn theori¨en werden concreter. Niet meer een abstracte structurele analyse. Het ging daarop in de jaren 80 over de pure luchtstroom uit onze longen die op allerlei fysieke manieren bewerkt werd. De instrumenten waren de bewegende en bewegelijke tong, lippen, tandenrij, kaak en verhemelte. Ze waren nu niet meer plaatsen, loci, maar lijfelijke gereedschappen. Nog vóór die klank articulatie, die hij eerst theoretiseerde. Klank die al bestemd was voor het gehoor. Verstaanbaar, auditief. Door die latere Jakobson kan ik verband leggen met dat piep kleine veldje van zes putjes die door een fysieke handgreep en prikpen tot stand komen. Het gaat in de mondholte net zo goed omr een productieveld. Maar in een 3 dimensionaal atelier.
12	Ps Wanneer je naar je fototoestel grijpt en het naar je gezicht toe brengt en het voor je ogen plaatst, even zie je niets. Er is alleen maar tast. Dat visuele 'niets' dat toch 'iets' is, wilde ik aanhouden.
	Wat doet die 12 daar??? Ik krijg hem niet weg.
	Braille 3